Seni tanıdığım ilk gün başladı biriktirdiklerim…
Seninle yaşamayı çok isteyip de yaşayamadığım her şeyi biriktirdim,
‘’ yarınlarımız” için…
Çoğu zaman yüreğimden doldu taştı bu biriktirdiklerim
Bazen gözyaşı
Bazen çığlık
Ama en çok da susuşlarımdaydı biriktirdiklerim
Onları susturdum, ardından ben de sustum
Bir gülücük koydum yüzüme,
Kimse bilmesin biriktirdiklerim var diye,
Öyle olması gerekiyordu çünkü…
Biriktirdiklerimin arasında her şeyin üstünde bir şey var
O da özlemin, dağ gibi büyük özlemin...
Her gün nasıl birikti, nasıl doldu taştı!
Çok yakınımdasın ama, ne yapayım hasretin dağ gibi gönlümde
Seni öyle özledim ki…
Sonra gözlerim ve göreceklerim var biriktirdiklerimde,
Her güzelliğe körüm şimdi,
Gözlerim görmeyi reddediyor tüm güzellikleri,
Ama gözlerim gözlerine değdiği gün açılacak ve
Kör gözlerim her şeyi senle görmeye başlayacak,
O gün hayat bize gülecek değil mi?
Boş kalan ellerim,
Elimden tutup sokaklarda gezeceğimiz günlerin umuduyla birikti,
İki sevgili görünce yüreğimin cız etmeleri birikti,
Söyleyemediğim günaydınlarım, iyi gecelerim birikti,
Her sabah uyandığım yatağımın bir tarafı;
senle dolma özlemiyle birikti...
Yürürken tek başına sokaklarda gölgem,
gölgenle buluşmalara birikti...
Anla işte, diğer yanımın sensizliğe isyanı birikti!
Hayallerim, umutlarım, dileklerim,
Düşündüklerim, düşlerim...
Sensizliğim birikti...
Anla işte ben sana biriktim!
Biliyorum tüm bu biriktirdiklerim
gün gelecek bir sarılmayla hepsi son bulacak!
Ve
Sana söz
sana dair tüm biriktirdiklerimi, hiç bitmemek üzere,
sende tüketeceğim…
O gün gelecek!
