Sana Uyandım

Bu gece de sensizliğe koydum başımı.
Sağ kolumda uyuyup,
Sol kolumda uyanmak istedim sana.
Davet gönderdim rüyalarına en renklisinden,
Nazlanır da gelmezsin diye,
Gül yaprakları döktüm düşlerinin üzerine
Dikenlerini temizledim,
Batmasın…
Acıyıp kanamasın yüreğin diye.

Saat sıfır otuz üçü gösteriyor işte,
Bu gece de,
Kolunun yerine başımı koydum sensizliğe.
Geldim işte burada,
Yanındayım demesen de,
Bak yine yokluğuna dalmak üzereyim,
Kabuslarla ağaran tan yerinde.
Çaresizce,
Sana uyandım sabahın ilk saatlerinde.

Biriktirdiklerim

Seni tanıdığım ilk gün başladı biriktirdiklerim…
Seninle yaşamayı çok isteyip de yaşayamadığım her şeyi biriktirdim,
‘’ yarınlarımız” için…

Sen Sen Ol

Ne kafiye arıyorum yazacaklarıma ne de hikaye...

Ne derdim var diyebilecek kadar dertliyim ne de dertsizim diyecek kadar hafif...

Öyle boş, öyle sakin, öyle de ağır ve  öyle de alıngan ve de kırılgan yaşıyorum işte;

sanki mecburen nefes almaya zorlanan...

Bendeki yürek dağları bile Ferhat'la delecek, çölleri Mecnun'la geçecek...

Yalnız unutulmuş bir şey var ki, tek bir sözünle ateşle dağlanıp,

su kabarcıkları içinde harap olup bitecek tükenecek...

Bırak dokunma şarkılara!

Dokunursan bil ki kafa tutmuş olursun bu yaralı kalpsiz krala.

Ağlayana dert sormaktan seçim taarruzların "defol git lan" olacaktır;

saf alışları kelime ordularının...

Can Yücel – Anladım

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,

Kendi yolumu çizdiğimde anladım…

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil..

Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,

Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım...

Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, Neden hiç ağlamadığını anladım..

Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,

Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım..

Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş,

Çok acıttığında anladım..

Korkuyorum Sevdam

Korkuyorum...

Sevdam korkuyorum
Ne zaman bir aynasız görsem
Vurur bir kıpırtı içime, suçlu ya da suçsuzken bile
Tutup kollarımdan beni sürecek sanıyorum
Hiç olmayacak sanıyorum benliğim bir daha
Gidip dönmeyenler gibi gitmekten korkuyorum sevdam

Ama yanlış anlama sakın beni

Korkum korkularımdan değildir ki sevdam
Korkum, bir gece yarısı uyanıp ta beni bulamamandandır
Biliyorum o al yanaklarından süzülecek bir iki damla yaş
Garipseneceksin sen sevdam
Üzüleceksin...
Ben de üzülmenden üzülüyorum ya sevdam…

Biliyorsun ki
Ben seni Nedensiz sevdim... SEVDAM
Nedenli olabilir mi hiç bir çocuğun annesine ağlaması
Veyahut bir memleket figanında yitik bir özlem kurusu...